Η Ελλάδα στο επίκεντρο της αμερικανό-ευρωπαϊκής διαμάχης, τα σφάλματα μας, οι «αλλότριες» ευθύνες και ο υπερπληθωρισμός ομολόγων, ο οποίος φαίνεται να εξελίσσεται σε μία καταστροφική πανδημία

Αν μας ρωτούσε κανείς, λίγες ημέρες πριν, σχετικά με την τάση του αμερικανικού δολαρίου, με τη διαμόρφωση καλύτερα της ισοτιμίας του σε σχέση με το ευρώ, θα απαντούσαμε (εσφαλμένα αλλά χωρίς δεύτερη σκέψη, εντελώς σίγουροι δηλαδή), ότισύντομα θα «εισπράτταμε» δύο δολάρια, για κάθε ευρώ που θα «πουλούσαμε». Τα προβλήματα της Οικονομίας των Η.Π.Α. ήταν και είναι τόσο μεγάλα (υπερχρέωση, τεράστια ελλείμματα, αποβιομηχανοποίηση, ανεργία κλπ), που μόνο με την συνεχή εκτύπωση νέων χαρτονομισμάτων (πληθωριστική αντιμετώπιση των χρεών), καθώς επίσης με την ανεξέλεγκτη έκδοση ομολόγων του δημοσίου (χωρίς φυσικά αντίκρισμα), θα μπορούσαν να «συγκρατηθούν» - έστω για εκείνο το χρονικό διάστημα που θα χρειαζόταν η παγκόσμια Οικονομία για να ανακάμψει (εάν υποθέσουμε ότι θα εμποδιστεί, ή έστω θα μετριασθεί κάπως, ο ρυθμός της αναδιανομής εισοδημάτων προς όφελος της Ασίας κυρίως).   

Ο «τρίτος δρόμος» φυσικά θα ήταν ο δρόμος του Ναπολέοντα, έτσι όπως τον είχανε αναφέρει στο άρθρο μας «Καταγραφή Ενεργητικού»: “…Μας θυμίζει την περίοδο της Γαλλικής επανάστασης, όπου η υπερχρέωση οδήγησε τη Γαλλία στην εκτύπωση ομολόγων (assignments – θεωρούνται οι πρόγονοι των σημερινών subprimes), για αρχική εγγύηση (αντίκρισμα) των οποίων χρησιμοποιήθηκε ακόμη και η κατασχεμένη περιουσία της εκκλησίας. Η χώρα, για να ξεφύγει από την «παγίδα του χρέους», τύπωνε συνεχώς νέα ομόλογα, με αποτέλεσμα το 1790 να ευρίσκονται 800 εκ. σε κυκλοφορία, το 1793 ήδη 2 δις, το 1795 να φτάνουν τα 7,3 δις και ένα χρόνο μετά να γίνονται περισσότερα από 30 δις! Τελικά, ανέλαβε τη διοίκηση ο Ναπολέων (1799), ο οποίος απάντησε όταν ρωτήθηκε σχετικά με το πώς θα σταθεροποιούσε οικονομικά τη Γαλλία «Πληρώνω μετρητοίς ή καθόλου» - τα αποτελέσματα, οι πόλεμοι που διεξήγαγε δηλαδή, μας είναι γνωστά”. Οι Η.Π.Α. είναι ασφαλώς σε θέση να μιμηθούν το Ναπολέοντα, χωρίς φυσικά κάτι τέτοιο να σημαίνει ότι θα το κάνουν.

Από την άλλη πλευρά, εάν μας ρωτούσε ξανά κάποιος σχετικά με τη θέση της Ελλάδας στην παγκόσμια αγορά, πόσο μάλλον εάν ήθελε να μας πείσει ότι είναι το κέντρο της, σίγουρα θα τον «διακωμωδούσαμε» - επίσης εσφαλμένα, αλλά χωρίς δεύτερη σκέψη. Τεκμηριώνοντας τα σφάλματα μας διαπιστώνουμε κατ' αρχήν ότι η χώρα μας, θύμα και θύτης μαζί μίας παράδοξης συγκυρίας, ευρίσκεται την ίδια χρονική στιγμή στο στόχαστρο δύο μεγάλων, αντιμαχόμενων δυνάμεων:

(α)  των Η.Π.Α. (σε συνεργασία πάντοτε με τη Μ. Βρετανία – το εξωτερικό χρέος των Η.Π.Α. ξεπερνάει τα 15 τρις $, ενώ της Μ. Βρετανίας είναι συγκριτικά πολύ υψηλότερο, με πάνω από 10 τρις $), έτσι όπως αυτές εκφράζονται από τον μονοπωλιακό καπιταλισμό με έδρα τη Wall Street και

(β)  της Γερμανίας – στα πλαίσια των προσπαθειών της να ηγηθεί της «Ενωμένης Ευρώπης», δοκιμάζοντας στην πράξη την «ειρηνική διείσδυση» (υπενθυμίζουμε εδώ τον Keynes, ο οποίος αναφέρει, σε ένα από τα βιβλία του, το πολιτικό σχέδιο της Γερμανίας, το οποίο απέβλεπε στη δημιουργία μία ευρωπαϊκής οικονομικής ζώνης, κυρίως στην Κεντρική Ευρώπη, η οποία θα υπάγονταν στη σφαίρα της οικονομικής επιρροής της - άρθρο μας «Ο αδύναμος κρίκος»).

Η «επιλογή» της Ελλάδας, η απάντηση δηλαδή στην ερώτηση γιατί προτιμήθηκε η χώρα μας από τις δύο αντιμαχόμενες «δυνάμεις», γιατί αυτή δηλαδή και όχι κάποια άλλη, είναι μάλλον προφανής σε όλους τους υπεύθυνους Πολίτες – στην πλειοψηφία των Ελλήνων. Αναμφίβολα, λόγω της διαχρονικής «ποιότητας», των δοκιμασμένων «ικανοτήτων» και του «ήθους» των δημοσίων λειτουργών της (η «περίοπτη» θέση μας στην διεθνή κατάταξη, όσον αφορά τα επίπεδα διαφθοράς, είναι δυστυχώς αποκαλυπτική). Γνωρίζοντας βέβαια ότι, αφενός μεν η Ελλάδα είναι το παλαιότερο πολιτισμένο κράτος του «δυτικού» κόσμου, αφετέρου δε την «εν ροή» θεωρία του Πλάτωνα (σύμφωνα με την οποία όσο κανείς απομακρύνεται χρονικά από τους «τέλειους απογόνους», τόσο αυξάνεται η «παρακμή»), ίσως η κατάσταση μας να αιτιολογείται - καθώς επίσης να τεκμηριώνει το ότι, προηγείται η πλήρης καταστροφή των υπαρχόντων δομών, εάν θέλει κανείς να επιτύχει τη ριζική αλλαγή μίας ανάλογης κοινωνίας.       

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΩΝ Η.Π.Α.

Όσον αφορά το πρώτο, τις Η.Π.Α. δηλαδή, φαίνεται ότι η χώρα μας έχει επιλεχθεί, αποτελεί τον έμμεσο στόχο καλύτερα, μίας «κατά μέτωπο» επίθεσης εναντίον του ευρώ – της Ευρωζώνης αργότερα, με όλα όσα κάτι τέτοιο συνεπάγεται. Στα πλαίσια αυτού του, καταπληκτικού στη «σύλληψη», σχεδιασμού της Wall Street, ο διευθυντής του τμήματος κρατικών αναλύσεων τηςFitch, ο 46χρονος κ. Brian Coulton (έχει εργασθεί στο παρελθόν για το «βρετανικό θησαυροφυλάκιο», ενώ ήταν υπεύθυνος στην Fitch για την αξιολόγηση της Κίνας, της Ιαπωνίας, του Χονγκ Κονγκ και των Φιλιππίνων), ανακοίνωσε επίσημα μία Τρίτη μεσημέρι ότι: «Υπάρχουν αμφιβολίες σχετικά με τις μεσοπρόθεσμες προοπτικές των δημοσίων Οικονομικών της Ελλάδας». Με λίγα λόγια δηλαδή, έστρεψε τον αντίχειρα προς τα κάτω, σαν άλλος Νέρωνας, καταδικάζοντας τη χώρα μας.    

Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, εμφανίσθηκε στις οθόνες πολλών τραπεζών ανά τον κόσμο η ένδειξη: «Η Fitch υποβαθμίζει την αξιολόγηση της Ελλάδας σε BBB+». Η είδηση «υιοθετήθηκε» αμέσως από όλους τους υπολογιστές, οι οποίοι είναι συνδεδεμένοι με το πληροφοριακό σύστημα της Bloomberg - με αποτέλεσμα να προωθηθεί «ακαριαία» σε χιλιάδες τράπεζες, σε ασφαλιστικές εταιρείες, σε χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και σε έναν μεγάλο αριθμό επενδυτών, οι οποίοι παρακολουθούν ανελλιπώς τις ανακοινώσεις του διεθνούς αυτού οικονομικού δικτύου πληροφόρησης.

Η αξιολόγηση της Fitch ουσιαστικά μεταφράζεται ως εξής: «Προσοχή, κίνδυνος χρεοκοπίας» - ενώ για πρώτη φορά μία χώρα της Ευρωζώνης «υποβιβαζόταν» σε «ΒΒΒ+» (η Ρωσία πρόσφατα «αναβαθμίσθηκε» σε ΒΒΒ+). Αμέσως μετά λοιπόν ξεκινούν οι διεθνείς επενδυτές να πουλούν ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, χωρίς καμία δεύτερη σκέψη. Άλλωστε, σύμφωνα με τον κ. Coulton: «Ο τρόπος με τον οποίο η Ελλάδα διαχειρίζεται τα δημόσια ταμεία της είναι “ιδιαίτερος” – ο προϋπολογισμός της είναι εκτός ελέγχου».                     

Στη συνέχεια, πολλά συνταξιοδοτικά ταμεία, καθώς επίσης επενδυτικά κεφάλαια, «υποχρεώνονται» να πουλήσουν όλα τα Ελληνικά ομόλογα που έχουν στα χαρτοφυλάκια τους - επειδή θεσμικά δεν τους επιτρέπεται να τοποθετούνται σε «επικίνδυνα» χρηματοπιστωτικά προϊόντα. Όλοι μαζί τώρα, κυρίως τα Hedge funds και οι κερδοσκόποι, «στοιχηματίζουν» εναντίον των Ελληνικών ομολόγων, ενώ οι μεγάλες τράπεζες συστήνουν στους ιδιώτες πελάτες τους να αποσύρουν τα χρήματα τους από την Ελλάδα.

Φυσικά, από τη στιγμή εκείνη και μετά, η πώληση κρατικών ομολόγων εκ μέρους του Ελληνικού δημοσίου δυσχεραίνει τα μέγιστα - τα επιτόκια δανεισμού αυξάνονται απότομα και τα ασφάλιστρα έναντι δανειακών κινδύνων (CDS) σύντομα ξεπερνούν τα αντίστοιχα για την Αργεντινή, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και το Καζακστάν. Για ένα πενταετές ομόλογο σε δολάρια, η ασφάλεια κόστιζε, σύμφωνα με την Bloomberg, στις 21.01.2010 (όταν έγινε γνωστό ότι η Ελλάδα οφείλει να αποπληρώσει μέχρι τον Ιούλιο 27 δις €), το ποσόν των 343 μονάδων βάσης – δηλαδή, για κάθε 100 εκ. $ πλήρωνε κανείς 3,43 εκ. $ ασφάλιστρα (σύμφωνα με εκτιμήσεις του διευθυντή Οικονομικών της Εθνικής Τράπεζας, η επιβάρυνση στο φετινό κόστος χρηματοδότησης των Ελληνικών τραπεζών, από την άνοδο των spreads, μπορεί να ανέλθει σε 500 εκ. € – όσα χρειάζονται δηλαδή οι αγρότες που διαδηλώνουν, κλείνοντας τους δρόμους της χώρας μας).

Οι Η.Π.Α. λοιπόν (η Wall Street, το Κεφάλαιο – ο κυρίαρχος του σύμπαντος), είχαν ανακαλύψει το «Δούρειο Ίππο», με τη βοήθεια του οποίου θα εισέβαλλαν στο «απόρθητο κάστρο» της Ευρωζώνης. Έτσι, κατάφεραν με μία απλή, υψηλού επιπέδου μεν, αλλά πανεύκολη ουσιαστικά κίνηση «ρουά ματ» (την οποία «δρομολόγησαν» περίτεχνα, μέσω των δικών τους εταιρειών αξιολόγησης – δεν είναι δυνατόν να εμπιστεύεται κανείς την «ειλικρίνεια» τους, όταν η μία από αυτές «επιμένει» να μας αξιολογεί με το βαθμό που απαιτείται για να αγοράζει η ΕΚΤ τα ομόλογα μας, ενώ οι άλλες δύο όχι !), να λύσουν «ως δια μαγείας» όλα τους τα προβλήματα. Μπορούν δηλαδή ταυτόχρονα:

(α)  να εκτυπώνουν αφειδώς χρήματα, περιορίζοντας πληθωριστικά το εξωτερικό χρέος τους (πληρώνουν σε δολάρια, με ουσιαστικό κόστος το χαρτί, την «πρέσα» και τους εργάτες),

(β)  να αυξάνουν, με τη βοήθεια του («εσωτερικού» πλέον) πληθωρισμού, τη χαμένη ανταγωνιστικότητα τους διεθνώς – άρα τις εξαγωγές (πραγματική μείωση των αμοιβών των αμερικανών εργαζομένων, μείωση του κόστους λειτουργίας των επιχειρήσεων τους κλπ),

(γ)  να ισχυροποιούν την ισοτιμία του δολαρίου (παρά την «κλωνοποίηση» των χαρτονομισμάτων τους), πιέζοντας το ευρώ, μειώνοντας το κόστος των εισαγωγών τους (ειδικά του πετρελαίου) και αυξάνοντας το κόστος των εισαγωγών των ανταγωνιστών τους  - της Ευρωζώνης δηλαδή,

(δ)  να ενισχύουν τις προϋποθέσεις περαιτέρω διατήρησης του νομίσματος τους σαν παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα,

(ε)  να περιορίζουν τους φόβους των δανειοδοτριών χωρών τους (Κίνα, Ιαπωνία κλπ), οι οποίες δεν βλέπουν πλέον να μειώνεται η αξία των επενδύσεων τους σε ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου και σε δολάρια,

καθώς επίσης πάρα πολλά άλλα (χρηματιστηριακές αξίες κλπ), τα οποία θα έπρεπε κανείς να αναλύσει ακόμη περισσότερο, εάν θα ήθελε να έχει μία πιο ολοκληρωμένη εικόνα. Η πρόσφατη έκθεση (21.01.10) της Goldman Sachs, η οποία αναφέρεται στο χρέος της Ελλάδας το 2030 (!), ενώ ταυτόχρονα είναι μία από τις τράπεζες που συμμετέχουν στο κοινοπρακτικό δάνειο των 5 δις € με το τοκογλυφικό επιτόκιο (περί το 7% – 6%+1%), το οποίο ζήτησε η Ελλάδα (μαζί με την Deutsche Bank),συμπληρώνει χαρακτηριστικά τη θέση μας: «Σε επίπεδα έως και 200% του ΑΕΠ θα μπορούσε να «εκτοξευθεί» το ελληνικό δημόσιο χρέος έως το 2030 (σήμερα έχουμε 2010!!), εάν οι σημερινές δημοσιονομικές πολιτικές διατηρηθούν, σε συνδυασμό με τις υπάρχουσες δημογραφικές τάσεις».  

Βέβαια, η πρόσφατη «επίθεση» του αμερικανού προέδρου εναντίον των τραπεζών, εάν υποθέσουμε ότι είναι ειλικρινής και όχι για το «θεαθήναι», θα μπορούσε να «εξουδετερώσει» πολλά από τα πλεονεκτήματα που δημιουργήθηκαν από την Wall Streetγια το δολάριο, αλλάζοντας εντελώς την εικόνα. Όμως, ακόμη και τότε, η Ελλάδα θα παραμείνει στο «προσκήνιο», αφού η δυσμενής «αμυντική» θέση της δεν εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα των Η.Π.Α., αλλά πολλών άλλων χωρών.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

Όσον αφορά τώρα τη Γερμανία, αναζητούσε ανέκαθεν το «ιδανικό υποψήφιο κράτος, για τον παραδειγματισμό των υπολοίπων χωρών της Ευρωζώνης» (άρθρο μας από τις 12.04.2009) – χωρίς βέβαια να υποψιάζεται τις εκπληκτικές «σκακιστικές» κινήσεις των Αμερικανών. Όπως είχαμε διαπιστώσει τότε:

“12.04.2009….Από την άλλη πλευρά, ο μεγαλύτερος εχθρός του Ευρώ, αυτός που «εκ των έσω» απειλεί τη διαφαινόμενη μελλοντική κυριαρχία του, είναι η ενδεχόμενη απώλεια της συνοχής των χωρών της ΕΕ που διαθέτουν ήδη το κοινό νόμισμα - δευτερευόντως η μη τήρηση του Συμφώνου Σταθερότητας των οικονομιών κάποιων μελών της (ελλείμματα προϋπολογισμών άνω του 3% - μείωση των δημοσίων χρεών σε σχέση με το εκάστοτε ΑΕΠ).

Πιθανότατα, με απώτερο στόχο την αποσταθεροποίηση του ευρώ, «υποκινούνται» πολύ έξυπνα ακόμη και οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που δεν το έχουν ακόμη υιοθετήσει (από το ΔΝΤ - βλ. Η.Π.Α., με αφορμή την «οικονομική κρίση»), να συμπεριληφθούν επειγόντως στην Ευρωζώνη, ανεξάρτητα από το εάν πληρούν τα κριτήρια ή όχι. Φυσικά, πολύ σωστά, ο Γερμανός υπουργός οικονομικών απέκλεισε αμέσως το ενδεχόμενο αυτό, για το οποίο «πιέσθηκε» πρόσφατα από την Πολωνίακαι την Ουγγαρία.  

Οι χώρες τώρα της Ευρωζώνης που παρουσιάζουν ήδη μεγάλα προβλήματα στους παραπάνω δείκτες οικονομικής ευρωστίας, είναι η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία και η Ιρλανδία. Η Ιταλία όμως, η μοναδική που έχει μεγαλύτερο χρέος από εμάς σε σχέση με το ΑΕΠ της, είναι μεγάλη χώρα, συμμετέχει στην Παγκόσμια Κυβέρνηση (G20) και ο πολιτικός ηγέτης της είναι πολλαπλά ισχυρός (ΜΜΕ κλπ). Επομένως, δεν μπορεί να «ενοχληθεί» σοβαρά, σε σχέση με την μη τήρηση του Συμφώνου, ενώ η Ισπανία προστατεύεται σχετικά από τη Γερμανία και η Ιρλανδία από την Αγγλία, για διάφορος ειδικούς λόγους. Με δεδομένη πλέον

(α)  τη σπουδαιότητα του ευρώ για την Ευρώπη και ειδικά για τη Γερμανία (για την οποία ήταν ανέκαθεν προτεραιότητα το ισχυρό ευρώ, σε αντίθεση με τη Γαλλία, για την οποία προηγείται η ανταγωνιστικότητα των εξαγωγικών προϊόντων της και η χαμηλή ανεργία – ο «γαλλογερμανικός άξονας» έχει αρκετά κοινά, αλλά ακόμη περισσότερες διαφορές), καθώς επίσης

(β)  σε συνδυασμό με τη έμφυτη συνήθεια της Γερμανίας να τιμωρεί κάποιους για παραδειγματισμό (όπως πρόσφατα έκανε με τον Πρόεδρο των γερμανικών ταχυδρομείων κύριο K. Zumwinkel, προσωπικό φίλο της κυρίας Merkel),  

η ιδανική «υποψήφια χώρα» για παραδειγματισμό των υπολοίπων δεν είναι άλλη από την Ελλάδα. Έτσι λοιπόν, η χώρα μας τοποθετήθηκε στο στόχαστρο της Γερμανίας, όπως συμπεραίνεται, μεταξύ άλλων, από πρόσφατο άρθρο (06.04.09) τουSpiegel. Στο κείμενο αυτό η χώρα μας εξευτελίζεται στην κυριολεξία, ήδη από τον υπότιτλο: «Η Αθήνα ευρίσκεται πριν από τη χρεοκοπία, παρά το ότι η οικονομική κρίση δεν έχει ακόμη ξεσπάσει στη χώρα, με ολόκληρη τη μανία της. Τώρα εκδικείται η αδυναμία αλλαγής».

       

Στα πλαίσια λοιπόν της αναζήτησης της αυτής «ανακάλυψε» δυστυχώς την Ελλάδα, επιτυγχάνοντας απόλυτα το στόχο της. Όπως ήδη φαίνεται, η Πορτογαλία έχει πεισθεί από το «κακό παράδειγμα», αφού η κυβέρνηση της επιδιώκει την κατάρτιση του προϋπολογισμού από κοινού με την αντιπολίτευση - με το γνωστό πια σκεπτικό «Να μην καταλήξουμε σαν την Ελλάδα» (η Ιρλανδία επίσης, κρίνοντας από τα δραστικά μέτρα περικοπής δαπανών που έλαβε). 

Όμως, η Γερμανία πιθανότατα δεν αξιολογεί σωστά τον κίνδυνο για το ευρώ, αφού μία ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας θα μπορούσε να «συμπαρασύρει» πολλές άλλες χώρες της Ευρωζώνης, οι οποίες δεν χρησιμοποιούν λιγότερο τη δημιουργική λογιστική (η ίδια η Γερμανία εισήλθε στη νομισματική ένωση χωρίς να συμπεριλάβει το κόστος της ένωσης της). Απλούστατα, δεν διακρίνονται από τον «ερασιτεχνισμό» της παραδοχής των παραποιημένων στοιχείων, αντίστοιχα με την Ελλάδα, κρύβοντας πολλά από τα προβλήματα τους «κάτω από το χαλί».

Ίσως λοιπόν θα πρέπει να μελετήσει καλύτερα η τευτοκρατούμενη ΕΚΤ (αλλά και όλοι οι υπόλοιποι «εταίροι» μας), τις συνέπειες της πτώχευσης ενός κράτους της Ευρωζώνης όχι για το ίδιο (όπως σήμερα συμβαίνει παντού), αλλά για την ίδια τη Γερμανία και, κατ’ επέκταση, για την Ευρωζώνη.

Κατά την άποψη μας, ο κίνδυνος για τη χώρα μας είναι κατά πολύ μικρότερος από τον αντίστοιχο για την Ε.Ε. – αρκεί βέβαια να διατηρήσουμε την ηρεμία μας, να ασχοληθούμε υπεύθυνα με την επίλυση των προβλημάτων μας και να μην υποχρεωθούμε σε καμία απολύτως «πρωτοβουλία», παραμένοντας πιστοί στο Ευρώ και στην Ενωμένη Ευρώπη – σε μία όμως Ευρώπη απαρέγκλιτα ισότιμων μεταξύ τους χωρών.

Άλλωστε η ίδια η Deutsche Bank, σε πρόσφατη ανάλυση της, υποστηρίζει ότι, όχι μόνο κανείς δεν μπορεί να μας υποχρεώσει να βγούμε από την Ευρωζώνη, αλλά ούτε καν να μας επιβάλλει «διαρθρωτικές αλλαγές» τύπου ΔΝΤ, με στόχο την «βιαστική» έξοδο μας από την δημοσιονομική κρίση. Η πρόταση της είναι (πολύ σωστά) η επείγουσα ίδρυση ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου για ανάλογες περιπτώσεις, οι οποίες θεωρεί ότι θα πολλαπλασιαστούν στο μέλλον.  

ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ – ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΤΡΙΕΣ

Αναμφίβολα, εμείς είμαστε οι βασικοί «ένοχοι» για το οικονομικό αδιέξοδο που αντιμετωπίζουμε (μέσα σε τρία μόλις χρόνια, οι δημόσιες δαπάνες μας αυξήθηκαν κατά 18 ολόκληρα δις €) – όχι όμως οι μοναδικοί αφού, αποδεδειγμένα πλέον, οι Βόρειες χώρες λειτούργησαν με στόχο την υποταγή μας (dumping μισθών, «απομύζηση» της φορολογικής μας βάσης από τις πολυεθνικές τους, εξαγορά των δικών μας επιχειρήσεων κλπ). Δυστυχώς, όταν προσφέρεις αφειδώς δανεικά χρήματα, επί 30 ολόκληρα χρόνια, σε ένα σχετικά φτωχό, ανώριμο και ανοργάνωτο λαό, είναι «ανθρώπινο» να τα σπαταλάει – να τα διαχειρίζεται δηλαδή σαν να μην τα χρωστάει, καθώς επίσης σαν να μην επρόκειτο να τελειώσουν ποτέ.

Εκτός αυτού, ο υπερβολικός αυτός δανεισμός, η πληθώρα των χρημάτων καλύτερα, σε μια χώρα με αδύναμες, αν όχι ανύπαρκτες πολιτικές και κοινωνικές δομές, «εκτρέφει» εύκολα τη διαπλοκή και τη διαφθορά – με όλα όσα δεινά κάτι τέτοιο συνεπάγεται.  Αυτή ήταν η μεγαλύτερη παγίδα που τοποθέτησαν έντεχνα στο δρόμο μας – εμείς βέβαια «πέσαμε μέσα» σαν αρχάριοι.    

Περαιτέρω, σε σχέση με τις «αλλότριες» ευθύνες, θα τεκμηριώσουμε ακόμη μία φορά το επιθετικό «μισθολογικό dumping» της Γερμανίας (άρθρο «Διασπορά ψευδών ελπίδων») το οποίο, μεταξύ άλλων, ευθύνεται για την απώλεια της ανταγωνιστικότητας μας. Οι χαμηλοί μισθοί (αλλά και οι κρατικές επιδοτήσεις της μειωμένης εργασίας, ενάντια στους κανόνες του ανταγωνισμού που επιβάλλονται από την Ε.Ε.), είναι αυτοί που ενίσχυσαν τους γερμανούς εξαγωγείς και κατέστρεψαν, μεταξύ άλλων, την Ελληνική Οικονομία.

Η Γερμανία, αμέσως μετά το ξεκίνημα της Ευρωζώνης, ακολούθησε τη στρατηγική της «εσωτερικής υποτίμησης», έτσι ώστε να εξασφαλίσει (ύπουλα) ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα στο εμπόριο με τις λοιπές χώρες-μέλη. Εσωτερική υποτίμηση, επειδή εντός της Ευρωζώνης δεν επιτρεπόταν η πραγματική υποτίμηση -  μέσω της «συγκράτησης» των μισθών, η οποία είχε σαν αποτέλεσμα την μείωση του κόστους παραγωγής των γερμανικών επιχειρήσεων. Ουσιαστικά λοιπόν η χώρα υποτίμησε τεχνητάτο δικό της Ευρώ, πουλούσε τα προϊόντα της φθηνότερα από τους άλλους και αύξανε διαχρονικά το πλεόνασμα του εμπορικού ισοζυγίου της, εξάγοντας κυρίως στις Ευρωπαϊκές χώρες (περίπου το 70% των συνολικών εξαγωγών της).

Το εμπορικό ισοζύγιο όμως επηρεάζει ολόκληρη την οικονομική ανάπτυξη μίας χώρας. Όταν επιδεινώνεται, περιορίζεται η εμπορική επιτυχία των επιχειρήσεων – ιδιαίτερα των εξαγωγικών. Ένεκα τούτου, μειώνονται τα φορολογικά έσοδα των κρατών – ειδικά ο φόρος εισοδήματος και ο φόρος μισθωτής εργασίας. Μία χώρα τώρα με μικρή εσωτερική αγορά, όπως η Ελλάδα, δεν μπορεί να αντισταθμίσει τις εξαγωγικές της απώλειες. Αντίθετα, εάν η Γερμανία «επέτρεπε» την αύξηση των μισθών του εργατικού δυναμικού της, η κατανάλωση των πολιτών της θα αυξανόταν και η εσωτερική αγορά, λόγω μεγέθους, θα μπορούσε να αντισταθμίσει τις εξαγωγικές απώλειες. 

Εάν τώρα όλα τα ευρωπαϊκά κράτη είχαν ακολουθήσει το «παράδειγμα» της Γερμανίας, ενδεχομένως για να αυξήσουν τη διεθνή ανταγωνιστικότητα τους απέναντι στην Κίνα (αν θα ήταν ποτέ δυνατόν!), η Ε.Ε. θα οδηγούταν σε μία πολύ επικίνδυνη ύφεση. Το εργατικό κόστος είναι στενά συνδεδεμένο με τον πληθωρισμό. Εάν λοιπόν δεν αυξανόταν σε ολόκληρη την Ευρωζώνη, όπως στη Γερμανία, θα περιοριζόταν αισθητά η κατανάλωση και θα εισερχόμαστε σε έναν καθοδικό σπειροειδή κύκλο έντονου αποπληθωρισμού - κάτι που θα ήταν στην κυριολεξία καταστροφικό για την Ευρωπαϊκή Οικονομία (deflation).

Η Κομισιόν, η οποία μέχρι στιγμής ενδιαφέρεται μόνο για τα ελλείμματα των επί μέρους κρατών, οφείλει να προσέχει τόσο την εμπορική, όσο και τη μισθολογική τους «πρόοδο». Ο στόχος της πρέπει να είναι οι ορθολογικές αυξήσεις των μισθών - αυξήσεις δηλαδή στο ύψος της μακροπρόθεσμης παραγωγικής ανάπτυξης, συν τον ετήσιο πληθωρισμό. Οι μισθολογικές αυτές αυξήσεις θα ήταν διαφορετικές – ανάλογα με την εκάστοτε χώρα και τον κλάδο. Στη Γερμανία είναι λογικές αυξήσεις ύψους 3-3,5% - στην Ελλάδα ενδεχομένως χαμηλότερες. Σήμερα όμως η Κομισιόν δεν ενδιαφέρεται για το συντονισμό των μισθών στην Ευρωζώνη – ούτε στη Γερμανία, ούτε πουθενά αλλού. Επίσης, δεν ελέγχει τη Γερμανία σε σχέση με τις «παράνομες» επιδοτήσεις των εργαζομένων της και την εξ αυτών κρυφή, απαγορευμένη ενίσχυση των επιχειρήσεων της – μία άκρως «παραβατική» συμπεριφορά, η οποία συνιστά, χωρίς καμία αμφιβολία, «αθέμιτο ενδοευρωπαϊκό ανταγωνισμό».              

Ολοκληρώνοντας, ανεξάρτητα από την «Ελληνική ιδιαιτερότητα» που περιγράψαμε, πιθανολογούμε ότι βιώνουμε μία εποχή, στην οποία κυριαρχεί ένα άλλο χρηματοπιστωτικό «όπλο μαζικής καταστροφής»: τα ομόλογα δημοσίου. Κατά την άποψη μας, είμαστε αντιμέτωποι με μία χρηματοπιστωτική υπερβολή («φούσκα») άνευ προηγουμένου, η οποία «ορίζεται» από έναν απίστευτο «υπερπληθωρισμό ομολόγων».

Ειδικά όσον αφορά την ΕΕ (κυρίως λόγω της «θεσμικής» απαγόρευσης εκτύπωσης πληθωριστικών χρημάτων), υποθέτουμε ότι κάποιες ευρωπαϊκές χώρες ακολουθούν σχεδόν υποχρεωτικά αυτήν την κατεύθυνση – ότι εκδίδουν δηλαδή «υποσχετικές πληρωμής χωρίς αντίκρισμα». Είμαστε σχεδόν σίγουροι ότι, τουλάχιστον η Ισπανία, η Ιταλία και η Ιρλανδία, «τυπώνουν» αφειδώς ομόλογα δημοσίου, έναντι μελλοντικών προσδοκιών, ελπίζοντας στην ανοχή της ΕΚΤ, στην «τιμωρία» μόνο της Ελλάδας και στην κατανόηση των αγορών.

Από τη δική μας πλευρά τώρα, ας ελπίσουμε ότι κάποια στιγμή θα πάψουμε να είμαστε στο στόχαστρο των δύο υπερδυνάμεων, ότι δεν θα «τιμωρηθούμε παραδειγματικά» και ότι θα μπορέσουμε να ασχοληθούμε ήρεμα με τα πραγματικά μεγάλα προβλήματα της Οικονομίας μας - χωρίς να αποτελούμε «θύμα και θύτη» μαζί αυτού του ιδιάζοντος οικονομικού πολέμου. Για να τα καταφέρουμε βέβαια, θα πρέπει να έχουμε την Ευρώπη δίπλα μας και όχι απέναντι μας - χωρίς την απειλή των μονοπωλιακών «εταιρειών αξιολόγησης», των τοκογλυφικών επιτοκίων, των απίστευτων ασφαλίστρων και των «αιμοβόρων» κερδοσκοπικών αγορών, με τις οποίες κανένας, απολύτως κανένας δεν μπορεί να ανταπεξέλθει «ατομικά». 

Βασίλης Βιλιάρδος

ΑΟΖ: Στρατηγική ευκαιρία και φοβικά σύνδρομα της Αθήνας

Του Α. ΛΥΚΑΥΓΗ
 Η Κύπρος απεφάσισε και προχωρεί οριστικά όχι πλέον σε νέες έρευνες για κοιτάσματα υδρογονανθράκων στα όρια της ΑΟΖ που έχει οριοθετήσει, αλλά σε τελικές διαδικασίες εξόρυξης φυσικού αερίου από συγκεκριμένη περιοχή. Και πριν από το τέλος αυτού του χρόνου (μέσα, δηλαδή, στους επόμενους έξι μήνες το πολύ) θα υπάρξουν τα πρώτα πρακτικά εν....
προκειμένω αποτελέσματα.
Κι αυτό παρά τις εκβιαστικές απειλές και τις προειδοποιήσεις της Άγκυρας, η οποία πνέει μένεα γιατί, εφόσον υλοποιηθούν οι αποφάσεις της Λευκωσίας –η κυβέρνηση της οποίας τις χαρακτηρίζει μη αναστρέψιμες– θα δημιουργηθεί αυτομάτως γεωπολιτικό τετελεσμένο μείζονος σημασίας. Το οποίο θα αποβεί προσδιοριστικό για τα περαιτέρω, δεδομένου –πέραν των άλλων– ότι συναρτάται προς ευρύτερες διεργασίες στην κρίσιμη αυτή γεωγραφία, με το Ισραήλ να συμπράττει ουσιαστικά και τον Λίβανο να ακολουθεί κατά πόδας.
Αυτό μπορεί στην Αθήνα να πέρασε στα ψιλά ως αποτέλεσμα της παθογενούς εσωστρέφειας που ταλανίζει αδυσώπητα τη χώρα. Αυτονόητο και κατανοητό.
Όσα όμως συμβαίνουν ή κυοφορούνται σε αυτό το επίπεδο των εθνικών θεμάτων η Ελλάδα θα τα βρει σύντομα μπροστά της. Και ο καθόλου αδικαιολόγητος φόβος είναι να μην τα εισπράξει με τρόπο που δεν θα μπορεί να τα διαχειρισθεί αποτελεσματικά, είτε για να αποτρέψει αδυσώπητα τετελεσμένα είτε για να διαφοροποιήσει γεωστρατηγικές ισορροπίες που ήδη τείνουν να δημιουργηθούν και θα την επηρεάσουν άμεσα.
Η εν πολλοίς φοβική ενεργοποίηση εθνικής πολιτικής σε ό,τι αφορά τα ελληνοτουρκικά, και ειδικότερα σε σχέση με ζητήματα που άπτονται ασκήσεως δικαιωμάτων, ώστε αυτά να μη στρεβλωθούν ή και παραγραφούν, δημιουργεί κρίσιμους κινδύνους, η αιχμή των οποίων επικεντρώνεται αυτήν τη στιγμή στο ενδεχόμενο τουρκικού αιφνιδιασμού με ανακήρυξη ΑΟΖ στις νοτιοανατολικές παρυφές του εθνικού χώρου!
Όπου το Καστελλόριζο. Και όπου η τουρκική στρατηγική των τετελεσμένων ανοικτά πλέον επιβάλλει, χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, ουδετεροποίηση της περιοχής ως προς αυτήν ακριβώς την παράμετρο. Της ανακηρύξεως, δηλαδή, ΑΟΖ.
Και ανακήρυξη ελληνικής ΑΟΖ στη συγκεκριμένη ζώνη (κάτι που καλύπτεται απολύτως από τη διεθνή νομιμότητα) αυτομάτως θα οδηγήσει σε συνομολόγηση συμφωνιών, τόσο με την Κύπρο πρώτα όσο και με την Αίγυπτο στη συνέχεια. Ειδικότερα μια τέτοια συμφωνία με τη Λευκωσία, με την οποία θα οριοθετούνται οι ΑΟΖ των δύο κρατικών κέντρων του Ελληνισμού (αλλά και εταίρων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και συμμετόχων της Ευρωζώνης), θα δημιουργήσει μια νέα ιστορική ευκαιρία.
Όχι με όρους παρωχημένου εθνικισμού. Και όχι με μέτρα που αποκλείουν ιστορικούς συμβιβασμούς στο Κυπριακό (και στα ελληνοτουρκικά ευρύτερα). Αλλά με προοπτικές ενίσχυσης θεμιτών στρατηγικών αντιστάσεων έναντι αυθαιρεσιών και επαπειλούμενων τετελεσμένων. Και εις βάρος της Ελλάδος. Και εις βάρος της ήδη ημικατεχόμενης Κύπρου.Γιατί δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες: Βλέποντας η Τουρκία τι συνέβη με το Ισραήλ και διαβλέποντας τι θα γίνει εφόσον η Κύπρος, στρεφόμενη και προς δυσμάς, επιδιώξει την υπογραφή παρόμοιας συμφωνίας με την Ελλάδα, σπεύδει να δημιουργήσει αυθαιρέτως συνθήκες τετελεσμένων προς την πλευρά της Αθήνας. Και όσα διατείνεται για το Καστελλόριζο δεν είναι παρά η απαρχή όσων θα αποπειραθεί εν συνεχεία. Με πρωταρχικό (και προφανή) στόχο:
• Να προκαταλάβει ανακήρυξη από την Ελλάδα δικής της ΑΟΖ πέραν της Ρόδου και του Καστελλόριζου, κάτι που θα οδηγήσει αναποδράστως σε συμφωνία με την Κυπριακή Δημοκρατία και που αυτομάτως θα ενοποιήσει τον θαλάσσιο χώρο μεταξύ των δύο κρατών.
Με ό,τι αυτό σημαίνει, και σημαίνει περισσότερα από εκείνα που εκ πρώτης όψεως φαίνονται.
Αυτό επαναφέρει στο προσκήνιο, έστω και ως σημείο αναφοράς, το ιστορικής σημασίας Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδος - Κύπρου, που –κακώς– αφέθηκε να εκφυλισθεί! Επιπολαίως. Από μυωπικές και μικρόψυχες πολιτικές ένθεν και ένθεν. Και χωρίς με τίποτε να υπονοούμε ότι το Κυπριακό θα έπρεπε να επαναστρατιωτικοποιηθεί.
Τώρα και όπως διαμορφώνονται τα πράγματα στην περιοχή, στο κενό που έχει προκύψει μπορεί να υπεισέλθει ακριβώς μια νέα δυναμική Ενιαίου Δόγματος. Αυτή της κοινής ΑΟΖ. Όχι με παλικαρισμούς ασφαλώς. Αλλά οπωσδήποτε με άσκηση νομίμων δικαιωμάτων και αποδεκτών από τη διεθνή κοινότητα ενεργειών. Κυρίως με σύμπραξη και των άλλων όμορων χωρών.

Το έγγραφο της ΕΥΠ για τη "δολοφονία Καραμανλή"!

Η υπόθεση της απόπειρας δολοφονίας που οι Ρώσοι υποστηρίζουν ότι ετοιμαζόταν εναντίον του Κώστα Καραμανλή το 2008,έχει προκαλέσει αίσθηση. Στο έγγραφο της ΕΥΠ,που δημοσιεύουν τα Επίκαιρα ,οι Έλληνες αναλυτές της υπηρεσίας εκφράζουν κάποιες επιφυλάξεις για την εγκυρότητα όσων υποστηρίζουν οι Ρώσοι κι όχι άδικα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ 

Το ενημερωτικό δελτίο της ΕΥΠ έχει ημερομηνία 5 Φεβρουαρίου 2009 και αποτελεί συνέχεια ενημερωτικού τις 13ης Ιανουαρίου 2009.

Το έγγραφο που δημοσιεύουν τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ αναφέρει: ....

“α.”Ομάδα Εργασίας” δεκαεννέα (19) ατόμων της FSB ,που δραστηριοποιείται από το Μάρτιο του 2008 στην Αττική,με αφορμή “απόπειρα τηλεφωνικής υποκλοπής” συνομιλιών που διαμείβονταν μεταξύ των κ.κ.Κ.Καραμανλή,V.Putin και G.Parvanov ,κατά την υπόψη περίοδο,διαπίστωσε και κατέγραψε τα ακόλουθα:

-Κατά τη διαδρομή που χρησιμοποιείτο για τη μετακίνηση του Έλληνα Πρωθυπουργού από την κατοικία του στη Ραφήνα μέχρι το Γραφείο του ,εντοπίσθηκε όχημα τύπου VAN ,μάρκας TOYOTA HIACE,χρώματος μπεζ,το οποίο κινείτο συνεχώς στη διάρκεια της προαναφερόμενης μετακίνησης κατά το μήκος της διαδρομής αυτής και μέχρι το ύψος της Αττικής Οδού στο Ολυμπιακο Στάδιο. Στο εν λόγω όχημα,το οποίο έφερε ελληνικές πινακίδες κυκλοφορίας (πλαστές όπως εξακριβώθηκε από την παραπάνω ομάδα εργασίας ), επέβαιναν τις περισσότερες φορές τρία με τέσσερα άτομα. Η παρακολούθηση του Στόχου (ΣΣ:Του κ.Πρωθυπουργού) χαρακτηρίστηκε από την προαναφερόμενη ομάδα εργασίας επαγγελματική και εντεινόμενη από τις αρχές Απριλίου του 2008.

-Επίσης από την εν λόγω ομάδα εκτιμήθηκε ότι τα επιβαινοντα στο παραπάνω όχημα άτομα ,κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης του Στόχου ,επικοινωνούσαν τηλεφωνικά με άλλους συνεργάτες τους. Το εν λόγω όχημα εντοπίσθηκε επί της Λεωφόρου Μαραθώνος στο ύψος του Πικερμίου και εκτιμήθηκε ότι κατέγραφε ταχύτητα πομπής ,συνοδευτικά οχήματα ,άτομα συνοδείας κ.λ.π στοιχεία. Ομοίως στο αυτό σημείο (Λεωφόρος Μαραθώνος στο ύψος του Πικερμίου),τόσο το μήνα Μάρτιο,όσο και το μήνα Απρίλιο του έτους 2008 εντοπίσθηκε όχημα τύπου VAN ,μάρκας FORD TRANSIT,χρώματος μπλε ,το οποίο έφερε ελληνικές πινακίδες κυκλοφορίας (πλαστές όπως εξακριβώθηκε από την παραπάνω ομάδα εργασίας).

-Εκτός των προαναφερθέντων σημείων παρακολούθησης του Στόχου,καταγράφηκαν ως άλλα τέτοια σημεία:(α) η περιοχή του CARREFOUR στον Γέρακα Αττικής ,(β) η περιοχή στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ στην Αγία Παρασκευή και (γ) η περιοχή του super market ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ στο Χολαργό Αττικής. Στο σημείο (α) εντοπίσθηκε ΙΧΕ αυτοκίνητο μάρκας BMW ,χρώματος ασημί ,μοντέλο 1995 ή 1996,το οποίο έφερε πινακίδες Γερμανίας. Στην εν λόγω περιοχή επίσης εντοπίσθηκε και το όχημα τύπου VAN , μάρκας FORD TRANSIT,χρώματος μπλε και διαπιστώθηκε επικοινωνία μεταξύ των επιβαινόντων στα παραπάνω οχήματα ατόμων. Στα σημεία (β) και (γ) εντοπίσθηκαν επίσης τα προανεφερόμενα οχήματα τύπου VAN. Επιπρόσθετα στην περιοχή του Χολαργού στις αρχές του μηνός Ιουνίου του έτους 2008 εντοπίσθηκε επί της οδού Φανερωμένης -πλησίον της εκκλησίας- συνάντηση και των τριών προαναφερομένων οχηματων.

-Από έρευνα της ομάδας “αντιπαρακολούθησης” της FSB, ως προς τους επιβάτες των υποψη οχημάτων προέκυψε ειδικότερα ότι στο ΒΑΝ ,μάρκας Toyota Hiace,χρώματος μπεζ ,επέβαιναν συνήθως τέσσερις άνδρες εκ των οποίων τρεις μελαχρινοί και ένας καστανός,στο ΒΑΝ μάρκας FORD TRANSIT ,τρεις άνδρες και στο ΙΧ αυτοκίνητο μάρκας BMW ,δύο γυναίκες.

Πέραν των ατόμων αυτών ,το προαναφερόμενο κλιμάκιο “αντιπαρακολούθησης της FSB “,κατέληξε στην εκτίμηση ότι συγχρόνως λειτουργούσαν ομάδες υποστήριξης και καταγραφής κατά τη διάρκεια του δρομολογίου του Στόχου.Ο συνολικός αριθμός των συμμετεχόντων ατόμων σε όλη τη διαδικασία παρακολούθησης εκτιμήθηκε ότι ανερχόταν σε είκοσι άτομα,τα οποία δεν ανήκουν στον αντιεξουσιαστικό χώρο.

Επιπρόσθετα από τηλεφωνική υποκλοπή διαπιστώθηκε ότι οι επιβάτες των παραπάνω οχημάτων μιλούσαν ελληνικά ,ενώ η συνεννόηση μεταξύ των διαφόρων ομάδων πραγματοποιείτο μέσω κινητών τηλεφώνων. Κατά την προαναφερόμενη συνάντηση των τριών οχημάτων στη περιοχή του Χολαργού (αρχές του Ιουνιόυ του 2008 επί της οδού Φανερωμένης),διαπιστώθηκε και η παρουσία δύο ακόμη ατόμων (νέων) που -όπω εκτιμήθηκε- ήταν Ευρωπαίοι,μάλλον Βρετανικής Υπηκοότητας.

-Σε χρόνο που δεν προσδιορίζεται ακριβώς αλλά κυμαίνεται μεταξύ...

του πενθημέρου 20 και 25 Απριλίου του 2008 ,στην περιοχή της Νέας Μάκρης Αττικής και συγκεκριμένα στη διασταύρωση των φωτεινών σηματοδοτών που οδηγούν στην Ιερά Μονή του Αγίου Εφραίμ,κατά τις απογευματινές ώρες έλαβε χώρα “ελεγχόμενη” διαδικασία εμπλοκής,διάρκειας 30 δευτερολέπτων μεταξύ του κλιμακίου της ομα΄δας εργασίας της FSB και ατόμων που ανήκαν στις παραπάνω ομάδες παρακολούθησης. Η εν λόγω “ελεγχόμενη” διαδικασία” εμπλοκής υλοποιήθηκε λόγω του ότι στην προαναφερόμενη περιοχή είχε εντοπιστεί το όχημα τύπου ΒΑΝ ,μάρκας Toyota Hiace,χρώματος μπεζ. Τα άτομα του κλιμακίου της ομάδας εργασίας ήταν τέσσερα ενώ τα άτομα του άλλου “Χώρου” ήταν δύο ,άοπλα,γυμνασμένα,μιλούσαν ελληνικά και διέφυγαν από το χώρο της εμπλοκής χρησιμοποιώντας μοτοσυκλέτα τύπου Enduro ,χρώματος κίτρινου που δεν έφερε πινακίδες κυκλοφορίας.Το προαναφερόμενο όχημα εγκαταλείφθηκε στο χώρο της εμπλοκής.

-Εντός του προαναφερομένου οχήματος βρέθηκαν στοιχεία από τα οποία προέκυπτε λεπτομερής καταγραφή της διαδρομής που ακολουθείται κατά τη μετακίνηση του κ.Πρωθυπουργού από την κατοικία του στο Γραφείο του,τα συνοδευτικά οχήματα,οι συνοδευτικές μηχανές ασφαλείας ,καθώς και:

•Χάρτες στους οποίους είχαν σημειωθεί τα σημεία συνάντησης των ομάδων παρακολούθησης και υποστήριξης ,μεταξυ των οποίων συμπεριλαμβάνεται και η οδός Φανερωμένης στη περιοχή του Χολαργού Αττικής. Επίσης ,είχαν σημειωθεί και οι χώροι που αντιστοιχούν στις θέσεις στάθμευσης του CARREFOUR καθώς και το κατάστημα GOODY’S επί της οδού Κηφισίας πλησίον του κόμβου εισόδου στην Αττική Οδό.Επιπλέον υπήρχαν χάρτες των περιοχών Αγίας Παρασκευής -Χαλανδρίου-Χολαργού και Παπάγου. Ειδικά στο χάρτη της περιοχής Αγ.Παρασκευής είχαν σημειωθεί σημεία με μ΄θυρο χρώμα.

•Κιάλια νυχτερινής παρατήρησης

•Εκρηκτική ύλη C-4 και όπλα TOKAREV και KALASNIKOF.

•Υλικά καμουφλάζ (καινούρια,αχρησιμοποίητα),υλικά μακιγιάζ,όπως μολύβια,κουκούλες μη χρησιμοποιημένες που δεν έφεραν κάποιο διακριτικό ,καθώς και γυναικεία ρούχα.

•Συστήματα επικοινωνίας συγχρονισμένα στις συχνότητες της ΕΛ.ΑΣ υψηλής ευκρίνειας και εμβέλειας.

•Τηλεχειριστήριο 

•Τρόφιμα (ξηρά τροφή και σοκολάτες).

•Σκηνές

β.Τα παραπάνω περιγραφόμενα στοιχεία και υλικά εξετάσθηκαν στα Κεντρικά της Μόσχας και όλες οι αναλύσεις που έγιναν κατατείνουν στα ακόλουθα συμπεράσματα:

-Πρόκειται περί οργανωμένου σχεδίου παρακολούθησης του Στόχου που οργανώθηκε από Δυτικές Υπηρεσίες με τη συμμετοχή και της ομολογης Υπηρεσίας του Ισραήλ.

-Το εν λόγω σχέδιο υλοποιήθηκε κυρίως από Έλληνες.

-Ο αντικειμενικός σκοπός του εν λόγω σχεδίου ήταν η πραγματοποίηση επίθεσης σε βάρος του Στόχου,με ειδικότερο σκοπό την αναβολή ή την ματαίωση της ενεργειακής πολιτικής της χώρας.

-Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έχει στα χέρια του από τον Άλεξ Ρόντο (Σύμβουλο του Προέδρου της Γεωργίας),σχέδιο των Αμερικανών για αναβολή ή ματαίωση του Αγωγού SOUTH STREAM. Το εν λόγω σχέδιο προσβολής του Στόχου αποτελεί τμήμα του συνολικού σχεδιασμού αποσταθεροποίησης της χώρας που έχει τη κωδική ονομασία “ΠΥΘΙΑ 1” και περιλαμβάνει τα ακόλουθα τέσσερα σκέλη-τμήματα:

•Πολιτική αποσταθεροποίηση που υλοποιείται με την υπόθεση του Βατοπαιδίου.

•Επιχειρηματική αποσταθεροποίηση που υλοποιείται με την καθ΄οιονδήποτε τρόπο υποβάθμισης της ελληνικής οικονομίας. Στην εν λόγω μορφή αποσταθεροποίησης περιλαμβάνονται και οι απαγωγές επιχειρηματιών.

•Κοινωνική αποσταθεροποίηση που υλοποιείται με διάφορες μορφές κοινωνικής αναταραχής στις οποίες περιλαμβάνονται και οι τρομοκρατικές ενέργειες.

•Διάφορα προβλήματα στην εξωτερική πολιτική.

-Αναφορικά με τη γενιά τρομοκρατών στην Ελλάδα εκτιμήθηκε ότι είναι πλήρως ελεγχόμενη από τις Δυτικές Υπηρεσίες.Είναι ειδικοί σε ληστείες ,απαγωγές (τρεις ομάδες) και το Αντάρτικο Πόλεων (τέσσερις ομάδες).

Επιπρόσθετα ,θεωρούνται άριστοι χειριστές όπλων και μέσων μετακίνησης,ενώ λειτουργούν διαθέτοντας πάντα σχέδιο διαφυγής. Πιθανολογείται ότι οι χώροι απόκρυψής τους βρίσκονται στις περιοχές Γκύζη,Χαλανδρίου,Αγίας Παρασκευ΄ςη και Μεγάρων για την Αττική. Ως τέτοιος χώρος εκτός Αττικής θεωρείται η περιοχή της Θήβας.

2.Επισημάνσεις της Υπηρεσίας μας επί των ανωτέρω αποσπασμάτων;

α.Τα αναφερόμενα “σημεία εντοπισμού” της παρακολούθησης ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα,χωρίς κατ΄ ανάγκη αυτό να σημαίνει κι υιοθέτηση από πλευράς μας της περιγραφόμενης “εν εξελίξει επιχείρησης συνωμοσίας”.

Ωστόσο σημειώνεται ότι σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας,το σημείο εντοπισμού στη Λ.Μαραθώνος είνα κατάλληλο σημείο παρακολούθησης,το σημειο εντοπισμού του CARREFOUR είναι δυνατόν να αποτελέσει σημείο έκνομης ενέργειας,ενώ τα σημεία εντοπισμού στις περιοχές του Ραδιομεγάρου της ΕΡΤ και του ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ θεωρούνται σημεία συνάντησης.

β.Τα σημεία που βρέθηκαν επί χάρτου και προέρχονται απόο το υλικό που αντλήθηκε από την προαναφερόμενη διαδικασία “ελεγχόμενης” εμπλοκής απεικοίζονται στην εικόνα με τίτλο “Σημεία επί Χάρτου”, η οποία επισυνάπτεται. Η αποσταση των εν λόγω σημείων επίσης από την Αττική Οδό χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής,καθώς είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν ως σημεία αφετηρίας για “έκνομη ενέγεια”.

γ.Η εκρηκτική ύλη C-4 είναι στρατιωτικη εκρητκική ύλη ,μη κυκλοφορούσα ελεύθερα στο εμπόριο και δεν έχει χρησιμοποιηθεί μέχρι στιγμής ως συστατικό στοιχείο Αυτοσχέδιου Εκρηκτικού Μηχανισμού ,σε καμία από τις τρομοκρατικές ενέργειςες που έχουν κατά καιρούς πραγματοποιηθεί στη χώρα μας.

3.Επισημαίνεται ότι για τις συγκεκριμένες πληροφορίες η αξιοπιστία της πηγής δεν δύναται επί του παρόντος να ελεγχθεί.Η καταγραφή των “ανρικειμενικών στοιχείων” (τοποθέσίες ,ονόματα χώρων,απαοστάσεις κ.λ.π) και η σύνθεσή τους θα μπορούσαν πράγματι να θεωρηθούν ως προετοιμασία μιας απόπειρας κατά του κ.Πρωθυπουργού.Πλην όμως η ερμηνεία που φέρεται να τους δίδεται -ότι δηλαδή αποτελεί οργανωμένο σχέδιο Δυτικών Υπηρεσιών και της MOSSAD σε βάρος του κ.Πρωθυπουργού ,στο οποίο εντάσσονται άλλες υποθέσεις όπως π.χ Βατοπαίδιο,τρομοκρατία κ.λ.π- γεννάστην υπηρεσία μας εύλογα ερωτηματικά. Δεν εποακλείεται συνεπώς οι πληροφορίες αυτές στο σύνολό τους να εντάσσονται στο πλαίσιο επιχειρούμενης παραπληροφόρησης των Κρατικών Αρχών της χώρας μας ,με στόχο την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων σκοπιμοτήτων .

4.Σε κάθε περίπτωση ,παρέλκει να επισημάνουμε ,από σκοπιάς Υπηρεσίας μας,την ανάγκη συνεχιζόμενης λήψης αυξημένων μέτρων ασφαλείας του κ.Πρωθυπουργού. 

Έτοιμες να συμφωνήσουν οι τράπεζες σε ένα rollover για το ελληνικό χρέος

Επιμέλεια Τάσος Ζάχος
Το πρακτορείο Reuters αναφέρει ότι οι Ευρωπαϊκές Τράπεζες που κατέχουν δισ. ευρώ σε ελληνικά ομόλογα εμφανίζονται έτοιμες να συμφωνήσουν σε ένα rollover για τα ελληνικά ομόλογα με βάση το οποίο, θα αγοράσουν νέο χρέος για να αντικαταστήσουν ομόλογα που φτάνουν στην λήξη τους.
Το rollover (ανταλλαγή ομολόγων που λήγουν με νέα ομόλογα μεγαλύτερης διάρκειας) , το οποίο θα αποτελεί μέρος του δεύτερου πακέτου βοήθειας προς την Ελλάδα αξίας 120 δισ. ευρώ θα δώσει στην Αθήνα περισσότερο χρόνο για να ρυθμίσει το χρέος της ύψους 340 δισ. ευρώ, ενώ πολύ αναλυτές όπως αναφέρει το πρακτορείο πιστέουν ότι είναι πιθανή μακροπρόθεσμα μια βαθύτερη αναδιάρθρωση, στην οποία οι ιδιώτες κάτοχοι ομολόγων θα πρέπει να υποστούν απώλειες.
Η Γερμανία την προηγούμενη εβδομάδα πρότεινε ένα swap στο οποίο οι ιδιώτες ομολογιούχοι θα αντάλλασσαν τα ελληνικά ομόλογα τους για νέα ομόλογα. Συγκεκριμένα το πλάνο Σόιμπλε απευθύνεται σε επενδυτές που κατέχουν ελληνικά ομόλογα που «λήγουν» από το 2012 έως το 2014 να τα ανταλλάξουν εθελοντικά με νέα ομόλογα με διευρυμένη διάρκεια 7 χρόνων.
Αλλά οι τράπεζες εμφανίζονται να είναι υπέρ ενός πιο ήπιου rollover, σχολιάζει το Reuters.
Σύμφωνα με πηγές της Ευρωζώνης η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στο νέο πακέτο βοήθειας στην Ελλάδα θα είναι αξίας 30 δισ. ευρώ, ενώ το υπόλοιπο από τα 120 δισ.. ευρώ θα παρέχουν οι ΕΕ και ΔΝΤ με νέα δάνεια και οι πωλήσεις ελληνικών κρατικών περιουσιακών στοιχείων.
Μέχρι στιγμής μερικές τράπεζες έχουν υποστηρίξει δημόσια το σχέδιο τύπου «Συμφωνίας της Βιέννης» που εφαρμόστηκε στην Ανατολική Ευρώπη το 2009 ώστε να διατηρήσουν οι τράπεζες την έκθεση τους σε αυτές τις χώρες.
Ανάμεσα τους είναι η γαλλική Credit Agricole, κύριος μέτοχος της Εμπορικής Τράπεζας, ενώ ο σύνδεσμος γερμανικών τραπεζών το Σάββατο ανακοίνωσε πως υποστηρίζει την ιδέα συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα σε ένα νέο πακέτο διάσωσης της Ελλάδας, χωρίς όμως να διευκρινίζει το πως. «Φαίνεται ότι θα συμμετέχουν σε ένα rollover» αναφέρει ο Nick Firoozye, επικεφαλής αναλυτής της Nomura.
Τι κατέχουν οι ιδιώτες ομολογιούχοι
Οι ιδιώτες ομολογιούχοι εκτιμάται ότι κατέχουν τα 2/3 του ελληνικού χρέους , κάτι που μεταφράζεται περίπου σε 270 δισ. ευρώ ομόλογα. Οι ελληνικές τράπεζες πιστεύεται ότι κρατούν περίπου 50 δισ. ευρώ από το ελληνικό χρέος σύμφωνα με το τμήμα αναλύσεων του Reuters. (IFR) .
Οι τράπεζες εκτός Ελλάδας εκτιμάται ότι κατέχουν επιπλέον 50 δισ. ευρώ, ενώ 35 δισ. ευρώ ελληνικό χρέος έχουν στην κατοχή τους ασφαλιστικές εταιρείες και 55 δισ. ευρώ funds όπως συνταξιοδοτικά ταμεία και εταιρίες αμοιβαίων κεφαλαίων . Δεν είναι καθαρό αν θα ζητηθεί από ασφαλιστές και funds να συμμετέχουν σε ένα rollover όπως συμβαίνει με τις τράπεζες αναφέρει το Reuters.
Οι Γαλλικές και οι Γερμανικές τράπεζες έχουν την μεγαλύτερη έκθεση στο ελληνικό χρέος σύμφωνα με τα στοιχεία της BIS (Bank for International Settlements data). Διαβάστε σχετικά : BIS: Οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες κατέχουν 38 δισ. δολάρια σε ελληνικά ομόλογα
Για να πειστούν οι τράπεζες να συμμετέχουν σε ένα rollover, θα πρέπει να τους δοθούν κάποια κίνητρα για την συμφωνία. Μια προοπτική θα ήταν να χρησιμοποιηθεί ο Προσωρινός Μηχανισμός Στήριξης στην Ευρωζώνη (EFSF) για να εγγυηθεί ότι οι τράπεζες που θα συμμετέχουν στην διαδικασία δεν θα είναι μόνες αναφέρει ο Ευρωπαίος οικονομολογος Jacques Cailloux στο RBS.
Μια άλλη δυσκολία θα είναι η στάση της ΕΚΤ. Οι οίκοι αξιολόγησης έχουν πεί ότι πιθανώς θα χαρακτηρίσουν ένα rollover ως χρεοκοπία ακόμα και αν παρουσιαστεί ως εθελοντικό, από την στιγμή που περιλαμβάνει στοιχεία «εξαναγκασμού». Όπως αναφέρει το Reuters κάτοχοι ομολόγων θα λάβουν μέρος επειδή φοβούνται τις συνέπειες της μη συμμετοχής τους σε μια τέτοια διαδικασία.
Η ΕΚΤ έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν επιθυμεί κάποια αναδιάρθρωση που θα οδηγήσει σε πιστωτικό γεγονός , εξαιτίας των πιθανών συνεπειών στις χρηματοοικονομικές αγορές, θέση που επανέλαβε την Δευτέρα ο επικεφαλής της Ζαν Κλοντ Τρισέ. “Πρέπει να αποφύγουμε οτιδήποτε θα μπορούσε να θεωρηθεί πιστωτικό γεγονός, τόνισε ο κορυφαίος τραπεζίτης.
Ο Ζαν Κλόντ Γιούνκερ, πρόεδρος του Eurogroup, που συνεδριάζει αύριο με αντικείμενο την παροχή νέας βοήθειας στην Ελλάδα, τόνισε ότι κάθε λύση θα πρέπει να συμφωνηθεί με την ΕΚΤ.

Ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Κασιμάτης αναλύει παράγραφο προς παράγραφο τη δανειακή σύμβαση που υπέγραψε η Ελλάδα πέρυσι τον Μάιο και τη δένει χειροπόδαρα

Tη μεγαλύτερη προδοσία της Χώρας στην ελληνική Ιστορία δεν θα τη γράψουν ιστορικοί… Την έχουν ήδη αποτυπώσει οι “κύριοι της Βουλής των Eλλήνων» τόσο στα ελληνικά όσο και στα αγγλικά -όχι και τόσο εκλαϊκευμένα- στο περιεχόμενο της περιβόητης

Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης

Και για να τα λέμε με απλά λόγια:
ΑΡΘΡΟ 4 παρ. 2:

«Ο Δανειολήπτης δεσμεύεται, έως ότου όλο το κεφάλαιο της παρούοας Σύμβασης να έχει επιστραφεί πλήρως και όλοι οι τόκοι και τα πρόσθετα ποσά, αν υπάρχουν, στο πλαίσιο της παρούσας Σύμβασης, να έχουν πλήρως εξοφληθεί… να μην εξασφαλίσει με υποθήκη, ενέχυρο ή άλλο βάρος πάνω στην ίδια περιουσία ή στα έσοδα, τυχόν υφιστάμενο ή μελλοντικό Σχετικό Χρέος και οποιαδήποτε εγγύηση ή αποζημίωση δίδονται επί αυτού…».

• Με απλά λόγια, η Ελλάδα απαγορεύεται να λάβει οποιοδήποτε άλλο δάνειο από οποιαδήποτε άλλη χώρα για να αποπληρώσει όλα τα χρέη της. παλαιά και υφιστάμενα!! (π.χ. Κίνα. Ρωσία…) ΤΡΟΪΚΑ – ΕΛΛΑΣ: 1-0.

ΑΡΘΡΟ 2 παρ. 3:

«Οι Δανειστές και ο Δανειολήπτης δεν επιτρέπεται να εκχωρήσουν ή καθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο να μεταβιβάσουν οποιοδήποτε από τα δικαιώματα ή τις υποχρεώσεις τους (ή, όσον αφορά τους Δανειστές, να συνάπτουν συμβάσεις με οποιοδήποτε τρίτο μέρος με σκοπό να μεταβιβάσουν το συνοδό ή μέρος της συμμετοχής τους προς το Δανειολήπτη ή το οννολο ή μέρος των κινδύνων και των ωφελειών που απορρέουν από την συμμετοχή τους στην παρούσα Σύμβαση) χωρίς την προηγούμενη γραπτή συναίνεση όλων των Δανειστών.»

ΑΡΘΡΟ 13:

«…ο νέος Δανειστής αναλαμβάνει προς τον Δανειολήπτη και τους λοιπούς Δανειστές υποχρεώσεις ισοδύναμες με τις Σχετικές Υποχρεώσεις και (αν δεν είναι ήδη Δανειστής) γίνεται μέρος της παρούσας Σύμβασης ως Δανειστής..»

• Με απλά λόγια, μια οποιαδήποτε τρίτη χώρα. για παράδειγμα η Τουρκία, μπορεί, κατόπιν της παραπάνω μεταβίβασης του συνόλου ή μέρους των ωφελειών, να γίνει δικαιούχος όλου του ποσού του δανείου (νέος Δανειστής!!!) που οφείλουμε στους δανειστές μας… και κάτι τέτοιο μέσα σε μια νύχτα… μια νύχτα που ο Πρωθυπουργός θα κοιμάται ήσυχος και το πρωί θα του τηλεφωνήσει ο Ερντογάν να του ανακοινώσει ότι πλέον οφείλουμε μόνο σε αυτόν ολόκληρο το ποσό του δανείου! Κύριε. Πρωθυπουργέ… καιρός να αλλάξετε την ερώτηση… συνεχίστε με το„. «πού θα πάνε τα λεφτά;» ΤΡΟΙΚΑ – ΕΛΛΑΣ: 2-0.

ΑΡΘΡΟ 8 παρ:

«Οι Δανειστές μπορούν με γραπτή ειδοποίηση (που επιδίδεται από την Επιτροπή ενεργώντας εκ μέρους τους) (και ενεργώντας σύμφωνα με τους όρους της Συμφωνίας μεταξύ των Πιστωτών) προς τον Δανειολήπτη, να ακυρώσουν τη Δανειακή Διευκόλυνση και/ή να απαιτήσουν το ανεξόφλητο κεφάλαιο των Δανείων ως άμεσα απαιτητό και πληρωτέο, μαζί με τους δεδουλευμένους τόκους, σε περίπτωση που… ο Δανειολήπτης γενικώς δεν καταβάλλει το Σχετικό Χρέος του, κατά τις ημερομηνίες οφειλής του ή προβαίνει σε αναστολή πληρωμών του Σχετικού Χρέους του ή των ανειλημμένων ή εγγυημένων υποχρεώσεων του».

• Με απλά λόγια, σταματήστε επιτέλους να διερωτάσθε αν μπορούμε να πτωχεύσουμε ή όχι… γιατί ακόμα και αυτό είναι διατυπωμένο παραπάνω… ΔEΝ έχουμε το δικαίωμα κήρυξης παύσης πληρωμών… και αν το κάνουμε… διαβάστε παρακάτω… έχει και συνέχεια! ΤΡΟΪΚΑ – ΕΛΛΑΣ: 3-0.

ΑΡΘΡΟ 14 παρ. 5:

«Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του…».

• Με απλά λόγια, όποιος επιχειρήσει να προσφύγει δικαστικά για την ακύρωση όλων των παραπάνω όρων της περιβόητης Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης… θα βρει σαφέστατα την πόρτα του δικαστηρίου κλειδωμένη… σε αντίθεση με την «πόρτα» του Παρθενώνα το κλειδί της οποίας έχει ήδη παραδώσει ο Πρωθυπουργός μας στα «παιδιά» της Ευρώπης και της Τρόικας με την επιτρεπόμενη ως άνω κατάσχεση κατά των περιουσιακών στοιχείων της χώρας! ΤΡΟΪΚΑ – ΕΛΛΑΣ: 4-0.

ΑΡΘΡΟ 7 παρ. I:

«Όλες οι πληρωμές που θα πραγματοποιηθούν από τον Δανειολήπτη καταβάλλονται στο ακέραιο, χωρίς μείωση λόγω συμψηφισμού ή ύπαρξης ανταπαίτησης…».

• Με απλά λόγια, η ως άνω αναφερόμενη ύπαρξη ανταπαίτησης αφορά στην ουσία σε μία και μοναδική ανταπαίτηση… στις Πολεμικές Αποζημιώσεις, που δικαιούται να αξιώσει η ελλάδα από την Γερμανία… και, φυσικά, η τοποθέτηση του παραπάνω όρου της Σύμβασης αποτελεί ένα συμβολικό δωράκι εθνικού ευτελισμού από την κυρία Μέρκελ! ΤΡΟΪΚΑ – EΛΛΑΔA: 5-0.

ΑΡΘΡΟ 12 ΠΑΡ. 1:

«Σε περίπτωση που μία ή περισσότερες από τις διατάξεις που περιλαμβάνονται στην παρούσα Σύμβαση είναι ή καταστούν εξ’ ολοκλήρου ή εν μέρει άκυρες, παράνομες ή μη εκτελεστές από οποιαδήποτε άποψη βάσει οποιουδήποτε εφαρμοστέου νόμου, η ισχύς, η νομιμότητα και η εκτελεστότητα των υπολοίπων διατάξεων που περιλαμβάνονται στην παρούσα Σύμβαση επ’ ουδενί τρόπω επηρεάζεται ή κλονίζεται για το λόγο αυτό. Οι διατάξεις που είναι εξ ολοκλήρου ή εν μέρει άκυρες, παράνομες ή μη εκτελεστές, ερμηνεύονται και ως εκ τούτου εφαρμόζονται σύμφωνα με το πνεύμα και τον σκοπό της παρούσας Σύμβασης».

• Με απλά λόγια, το παραπάνω άρθρο αποδεικνύει περίτρανα, χωρίς περαιτέρω σχόλια και επεξηγήσεις, ότι η παρούσα Σύμβαση σε καμία περίπτωση δεν είναι Σύμβαση Διευκόλυνσης… αλλά Σύμβαση Γελοιοποίησης Θεσμών, Αρχών, εθίμων, Νόμων, Δικαιωμάτων και Αξιών!

ΤΡΟΪΚΑ – ΕΛΛΑΣ: 6-Ο.

Φανταστείτε τη διαμόρφωση του τελικού σκορ ΤΡΟΙΚΑ – ΕΛΛΑΣ, εάν διαβάσετε ολόκληρο το περιεχόμενο της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης… ή αλλιώς της Σύμβασης Απώλειας της εθνικής Κυριαρχίας της Ελλάδος, μιας Σύμβασης, οι όροι της οποίας, τόσο απροκάλυπτα υποδούλωσαν έναν ολόκληρο λαό. τον κατέστησαν έρμαιο της ευήθειας και απληστίας των πολιτικών που ο ίδιος ψήφισε… και τον αφήνουν τώρα να κατοικοεδρεύει ανασφαλή, οργισμένο, προδομένο και κουρελιασμένο σε μια μεταλλαγμένη χώρα δίχως σύνορα, δικαιώματα, εθνική δύναμη και περηφάνια…

Μια χώρα που χωλαίνει, επειδή σε πέντε φυλλάδες χαρτιού, που το ονομάσατε Δανειακή Σύμβαση… εσείς κύριοι της Βουλής των Ελλήνων… γράψατε πέντε-έξι »μπούρδες» στολισμένες με αδόκιμες ορολογίες, βάλατε αριθμούς και παραγράφους, επίσημες σφραγίδες και υπογραφές… και καταφέρατε έτσι να πετάξετε και να »κλει-δαμπαρώσετε» στη φυλακή της απόλυτης κατάθλιψης κάθε όνειρο του νέου έλληνα, κάθε φιλοδοξία του έλληνα εφήβου, κάθε ελπίδα του έλληνα γονέα, κάθε ανάμνηση του έλληνα υπερήλικα…

Ξεχάσατε, όμως κάτι κύριοι της Βουλής των Ελλήνων…

Ο,τι η προδοσία, πλέον, έχει αποτυπωθεί όχι σε ένα αντίγραφο, ούτε σε δύο, αλλά σε τόσα όσα να βρίσκονται στη διάθεση προς ανάγνωση όλων των επομένων και μεθεπομένων γενεών και απογόνων… γιατί…

ΑΡΘΡΟ 16:

«Η παρούσα Σύμβαση συνάπτεται σε οιονδήποτε αριθμό αντιτύπων υπογραφούν από ένα ή περισσότερα από τα συμβαλλόμενα μέρη. Κάθε αντίτυπο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του πρωτοτύπου και η υπογραφή των αντιτύπων έχει την ίδια ισχύ ως εάν οι υπογραφές στα αντίτυπα να ήταν σε ένα μόνον αντίτυπο της Σύμβασης».

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ